Struktura Instytutu

Kierownik
prof. dr hab. Marek Wilczyński
Profesorowie
dr hab. prof. UP Jerzy Ciecieląg
Adiunkci
dr Adrian Szopa
Asystenci
mgr Marek Świdrak
mgr Arkadiusz Urbaniec

Charakterystyka Katedry:
Katedra Historii Starożytnej powstała 1 kwietnia 2003 roku zastępując istniejący dotychczas Zakład Historii i Kultury Antycznej AP w Krakowie, prowadzony przez wiele lat przez prof. dr hab. Stefana Skowronka, wybitnego znawcę zagadnień archeologii, kultury i numizmatyki antycznej. Obecnie katedrą kieruje prof. dr hab. Marek Wilczyński. W katedrze zatrudnionych jest dwóch profesorów i jeden adiunkt.
Zainteresowania badawcze pracowników katedry skupiają się wokół zagadnień historii starożytnej Palestyny w okresie rzymskim, numizmatyki antycznej oraz historii i kultury późnego cesarstwa rzymskiego. Szczegółowy opis zainteresowań badawczych i publikacji pracowników katedry znaleźć można w opisach poszczególnych osób.
W ramach czynności dydaktycznych pracownicy katedry prowadzą wykłady i ćwiczenia z archeologii ziem polskich, historii starożytnej i języka łacińskiego.

Kierownik
prof. dr hab. Jerzy Rajman
Profesorowie
dr hab. prof. UP Krzysztof Polek
Adiunkci
dr Dorota Żurek
Asystenci
dr Edyta Pluta-Saladra
mgr Barbara Bielaszka-Podgórny


Charakterystyka Katedry:
W Katedrze Historii Średniowiecznej prowadzone są badania naukowe z zakresu historii powszechnej i historii Polski. W zakresie historii powszechnej na uwagę zasługują studia nad dziejami Słowian we wczesnym średniowieczu oraz przygotowywana do druku monografia poświęcona historii gospodarczej Europy we wczesnym średniowieczu. Tradycyjnym kierunkiem badawczym Katedry są studia nad dziejami miast i klasztorów Małopolski i Górnego Śląska w epoce średniowiecza i wczesnych okresie nowożytnym oraz dziejami osadnictwa Małopolski i Górnego Śląska, ze szczególnym uwzględnieniem kultów świętych i kształtowania się przestrzeni sakralnych. Owocują one licznymi publikacjami. Nowym kierunkiem naukowych dociekań są studia z zakresu prosopografii społeczeństwa średniowiecznego i wczesnonowożytnego. Prowadzone są w tym zakresie badania nad mieszczaństwem, zakonnikami i zakonnicami oraz organistami. W obrębie badań nad środowiskiem organistów podejmowane jest także zagadnienie wyposażenia kościołów średniowiecznej diecezji krakowskiej w instrumenty muzyczne. Do kierunków badawczych rozwijanych zwłaszcza przez młodszych pracowników Katedry zaliczyć należy problematykę migracji mieszczan w średniowieczu i wczesnej epoce nowożytnej, związków polsko-węgiersko-słowackich widzianych poprzez migracje i rolę pogranicznych klasztorów, a także miejsca kobiety w społeczeństwie średniowiecznym.

Kierownik
prof. dr hab. Bożena Popiołek
Profesorowie
prof. dr hab. Franciszek Leśniak
Adiunkci   
dr Natalia Bursiewicz
dr Marcin Gadocha
dr Urszula Kicińska
dr Anna Penkała-Jastrzębska
dr Jarosław Pietrzak
 

Charakterystyka Katedry:
Główne kierunki badań pracowników katedry koncentrują się wokół problematyki takiej jak: gospodarka i społeczeństwo małych i średnich miast małopolskich w XVI – XVIII wieku (mikrohistoria), królewszczyzny województwa krakowskiego, biografistyka (prof. F. Leśniak); historia kultury i mentalności w epoce nowożytnej, historia kobiety i rodziny staropolskiej, testamentologia, epistolografia staropolska, gazety rękopiśmienne, antropologia historyczna (prof. B. Popiołek); dzieje rzemiosł krakowskich (dr Marcin Gadocha); historia kultury, historia rodziny, antropologia historyczna (dr Urszula Kicińska).
Zajęcia dydaktyczne dotyczą głównie epoki nowożytnej (XVI – XVIII w.) i są prowadzone z historii powszechnej i Polski, źródłoznawstwa, dziejów ustroju i administracji, historii gospodarczej, historii historiografii, antropologii historycznej, antropologii kultury. Do zadań niektórych pracowników Katedry należy również kierowanie seminariami licencjackimi, magisterskimi i doktorskimi.

Kierownik
prof. dr hab. Kazimierz Karolczak
Profesorowie
dr hab., prof. UP Hubert Chudzio
dr hab., prof. UP Łukasz Tomasz Sroka
Adiunkci
dr Wiktoria Kudela-Świątek
dr Konrad Meus
Asystenci
dr Michał Niezabitowski

Charakterystyka Katedry:
Zainteresowania badawcze pracowników Katedry koncentrują się wokół następujących zagadnień:1. Struktury społeczeństwa polskiego XIX i XX wieku.
2. Historia Galicji. Arystokracja i ziemiaństwo w XIX wieku.
3. Życie polityczne, gospodarcze, społeczne i kulturalne Lwowa w XIX i XX wieku.
4. Problemy narodowościowe i wyznaniowe XIX i XX wieku (Polacy, Niemcy, Rosjanie, Ukraińcy, Żydzi).
5. Historia i kultura Żydów w XIX i XX wieku.
6. Postawy polityczne ludności wiejskiej w Galicji i w II Rzeczypospolitej.
7. Polskie powstania narodowo-wyzwoleńcze.
8. Dzieje Wielkiej Emigracji: myśl polityczna i społeczna obozów politycznych.
9. Wkład emigrantów polskich XIX wieku w cywilizacje narodów Europy i Bliskiego Wschodu.

Osiągnięcia i historia Katedry Historii XIX wieku

Katedra współpracuje z licznymi ośrodkami naukowo – badawczymi z kraju i zagranicy (głównie z Ukrainy, Rosji, Niemiec, Izraela i Francji). Jest organizatorem (wspólnie z Uniwersytetem Lwowskim) Polsko – Ukraińskiej Konferencji Naukowej „Lwów. Miasto – społeczeństwo – kultura”. Pracownicy podejmują samodzielne oraz wspólne projekty badawcze. Te ostatnie związane są głównie z historią Galicji i Lwowa oraz metodologią historii. W 2009 roku ukazała się przygotowana przez Kazimierza Karolczaka oraz jego uczniów książka Ukryte w źródłach. Z warsztatu historyka XIX wieku (pod redakcją naukową K. Karolczaka, Kraków 2009).

Wierność nauce, tradycji i zasadom 

Katedra Historii XIX Wieku kontynuuje tradycje dwóch wielkich uczonych: prof. Mariana Tyrowicza i prof. Heleny Rzadkowskiej.
Marian Tyrowicz (1902-1989), prowadził badania nad dziejami Polski i Polaków w XIX wieku, opublikował (w kraju i za granicą) ponad tysiąc prac naukowych. Wywodził się z lwowskiego środowiska naukowego; współtworzonego w dwudziestoleciu międzywojennym przez uczonych tej miary co Franciszek Bujak, czy A. Szelągowski. Szczególną uwagę przywiązywał do starannych badań archiwalnych, krytycznego podejścia do źródeł oraz odważnego, lecz zarazem odpowiedzialnego wyrażania własnych opinii. Jego uczniowie i współpracownicy wspominają, iż był tytanem pracy. Józef Hampel pisze:
O systematyczności w pracy, wręcz rygorze, który sobie narzucił, świadczyć mogą zapisywane w kalendarzykach plany godzin pracy naukowej w skali roku, z podziałem na kwartały i miesiące, oraz ich rozliczenia. Bilans ten musiał się zgadzać z końcem każdego roku. Utkwiło mi w pamięci, jak będąc już dobrze po osiemdziesiątce, wręcz żalił się podczas jednej z rozmów, że nie może już więcej niż sześć godzin dziennie przesiedzieć przy „biułrku”.



Z kolei w artykule Henryka Żalińskiego, opublikowanym z okazji 50-lecia pracy naukowej Tyrowicza czytamy:   Na podkreślenie zasługuje jeszcze świetny styl, barwny język i logiczna konstrukcja jego prac. Marian Tyrowicz potrafi bowiem w sposób barwny i plastyczny przedstawić opisywane wydarzenia, co nadaje jego książkom swoisty koloryt. Dzięki pięknemu językowi prace jego mogą zainteresować nie tylko wytrawnych znawców historii ale także jej miłośników.
Liczni naukowcy akcentują też jego przyjazne usposobienie. Jak zauważa Czesław Majorek: „Marian Tyrowicz był znakomitym kompanem, człowiekiem pełnym humoru, otwartości i wewnętrznego ciepła. Doświadczali tego wszyscy jego uczniowie i studenci”.
12 kwietnia 2002 roku odbyła się Konferencja Naukowa poświęcona twórczości Mariana Tyrowicza, zorganizowana przez Katedrę Historii XIX wieku Akademii Pedagogicznej oraz Zarząd Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Historycznego. Pokłosiem tej konferencji jest publikacja książkowa zatytułowana: W setną rocznicę urodzin profesora Mariana Tyrowicza, pod redakcją Józefa Hampla i Henryka W. Żalińskiego (Kraków 2004).



Helena Rzadkowska (1902-1983), rozpoczęła swoją pracę naukowo – badawczą jeszcze przed wybuchem II wojny światowej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pod kierunkiem prof. Stanisława Kota przygotowała rozprawę doktorską pt. Stosunek polskiej opinii publicznej do rewolucji francuskiej (praca ogłoszona drukiem w 1948 r.). W następnych latach Rzadkowska skupiła swoje badania na historii Wielkiej Emigracji, głównie zaś na Towarzystwie Demokratycznym Polskim. W dorobek Rzadkowskiej wpisuje się edytorstwo szeregu ważnych dokumentów oraz szereg prac, między innymi: Działalność Centralizacji Londyńskiej Towarzystwa Demokratycznego Polskiego 1850-1862 (Wrocław 1971); Marian Langiewicz (Warszawa 1967); M. Langiewicz, Pisma, oprac. H. Rzadkowska, Kraków 1971.
Od 1992 do 2009 roku funkcję kierownika Katedry sprawował prof. Henryk W. Żaliński, uczeń profesor Heleny Rzadkowskiej, w latach 2002-2005 prorektor a w latach 2005-2008 rektor Uniwersytetu Pedagogicznego (wówczas Akademii Pedagogicznej). Profesor Żaliński specjalizuje się w historii polskich powstań narodowych w XIX wieku, historii ruchów konspiracyjno spiskowych (1815-1864), historii Wielkiej Emigracji, dziejach Polonii, biografistyce i prasoznawstwie. Do najbardziej znanych prac Henryka W. Żalińskiego należą: Kraj. Emigracja. Niepodległość. Studia i szkice (Kraków 2006); Kształt polityczny Polski w ideologii Towarzystwa Demokratycznego (1832-1846), Wrocław 1976; Stracone szanse. Wielka Emigracja o powstaniu listopadowym (Warszawa 1982); Towarzystwo Demokratyczne Polskie o władzach powstańczych. Z dziejów myśli wojskowej Wielkiej Emigracji (Warszawa 1976).
Od roku akademickiego 2009/2010 Katedrą kieruje prof. Kazimierz Karolczak, uczeń profesorów Adama Przybosia i Ryszarda Kołodziejczyka, prorektor ds. Nauki i Współpracy Międzynarodowej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie (od 2012 r.), w latach 2005-2012 dziekan Wydziału Humanistycznego, w latach 2007-2015 członek Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Swoje zainteresowania badawcze koncentruje na: strukturach społecznych XIX – I połowy XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem ziemiaństwa i mieszczaństwa; arystokracji galicyjskiej; genealogii; dziejach Lwowa i Krakowa; kulturze mieszczaństwa i ziemiaństwa; parlamentaryzmie; problemach narodowościowych i wyznaniowych XIX i XX wieku (Polacy, Ukraińcy, Żydzi); regionalizmie; biografistyce. Współautor koncepcji Muzeum Dzieduszyckich w Zarzeczu, otwartego w 2008 roku. Autor licznych prac naukowych, wydawanych w językach polskim, niemieckim i ukraińskim; między innymi: Dzieduszyccy. Dzieje rodu. Linia poturzycko-zarzecka, Kraków 2000 [II wyd. Kraków 2001]; Właściciele domów w Krakowie na przełomie XIX i XX wieku, Kraków 1987; Lwów. Miasto, społeczeństwo, kultura. Studia z dziejów Lwowa, t. I – II, pod red. H. W. Żalińskiego i K. Karolczaka, Kraków 1995, 1998; t. IV – V, pod red. K. Karolczaka, Kraków 2002, 2005; Ludność żydowska w Krakowie na przełomie XIX i XX wieku [w:] Żydzi w Małopolsce, pod red. F. Kiryka, Przemyśl 1991; Sprawy narodowościowe w Galicyjskim Sejmie Krajowym w latach 1861-1873 [w:] Galicyjskie Dylematy. Zbiór rozpraw pod red. K. Karolczaka i H. W. Żalińskiego, Kraków 1994; Wielka Historia Polski, t. V (1696-1815), Kraków 1998; t. VI (1815-1848), Kraków 1999; t. VII (1848-1885), Kraków 1999 [współautorstwo]; Kultur und Festkultur des galizischen Bürgertums in Lemberg und Krakau 1900-1930, [w:] Berichte und Beiträge des Geisteswissenschaftlichen Zentrums Geschichte und Kultur Ostmitteleuropas e.V 2001, Heft 2, Vorträge und Studien, Leipzig 2003, s. 32-99.
Dotychczas Kazimierz Karolczak wypromował ośmiu doktorów (kolejno): Łukasza Tomasza Srokę, Renatę Kułakowską-Zadęcką, Martę Tylzę-Janosz, Annę Janotę-Stramę, Konrada Meusa, Iwonę Kawallę, Barbarę Zbroję i Dorotę Felcenloben.
W różnych odcinkach czasu z Katedrą związani byli: Henryka Kramarz, Józef Łaptos, Barbara Obtułowicz i Stanisław Pijaj, uczeni pracujący aktualnie w innych katedrach, instytutach i uczelniach.

 
 
 
 
Zapraszamy do współpracy, do rozmowy o pięknym wieku XIX Napoleona Bonaparte, Adama Jerzego Czartoryskiego, Adama Mickiewicza, Fiodora Dostojewskiego, Teodora Herzla i AbrahamaOzjasza Thona, przy kawie oczywiście…  
Bibliografia:
Hampel Józef, Marian Tyrowicz (1902-1989). Uczony i nauczyciel historii, [w:] „Konspekt”, nr 11, [wersja elektroniczna:http://www.up.krakow.pl/konspekt/11/majorek11.html, stan na dzień 15.11.2009 r.
Leksykon profesorów Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej 1946-2006, pod redakcją Józefa Hampla, Feliksa Kiryka, Iwony Pietrzkiewicz, Kraków 2006, s. 584-585.
Majorek Czesław, Wspomnienie o stylu nauczania Mariana Tyrowicza, [w:]„Konspekt”, nr 11 [wersja elektroniczna:http://www.up.krakow.pl/konspekt/11/majorek11.html, stan na dzień 15.11.2009 r.
Mickiewicz Adam, Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie. Historia szlachecka z r. 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem, opracował Konrad Górski, zilustrował Józef Wilkoń, „Biblioteka Gazety Wyborczej”, XIX wiek, t. 26, bdmw.W setną rocznicę urodzin profesora Mariana Tyrowicza, pod redakcją Józefa Hampla i Henryka W. Żalińskiego (Kraków 2004).
Żaliński Henryk, Helena Rzadkowska – badacz dziejów powstania styczniowego, [w:] Kraj. Emigracja. Niepodległość. Studia i szkice, Kraków 2006, s. 216-225.
Żaliński Henryk, Mariana Tyrowicza badania nad Wielką Emigracją, [w:] Kraj.Emigracja. Niepodległość. Studia i szkice, Kraków 2006, s. 205-215.
Żaliński Henryk, Miejsce Mariana Tyrowicza w historiografii doby porozbiorowej, [w:] Z dziejów Polski XIX i XX wieku. Studia i rozprawy, pod redakcją Józefa Hampla, s. 36-49.
Opracował: Łukasz Tomasz Sroka

Kierownik   
prof. dr hab. Mariusz Wołos
Profesorowie
prof. dr hab. Jacek Chrobaczyński
dr hab., prof. UP Marek Herma
dr hab. prof. UP Małgorzata Świder
dr hab., prof. UP Anna Zapalec
Adiunkci      
dr Mateusz Drozdowski
dr Krzysztof Kloc
dr Piotr Puchalski

Charakterystyka Katedry:
Zainteresowania naukowe pracowników Katedry Historii Najnowszej koncentrują się na dziejach Polski i powszechnych od przełomu XIX i XX wieku aż po koniec dwudziestego stulecia. Wśród głównych kierunków badawczych podejmowanych w Katedrze wymienić wypada historię irredenty polskiej XIX/XX wieku i obozu piłsudczykowskiego; historię wojen morskich i morskiej sztuki wojennej podczas dwóch światowych konfliktów; badania nad polityką i gospodarką Polski Odrodzonej oraz dzieje stosunków międzynarodowych w XX wieku, w tym historię dyplomacji Polski, Francji i Sowietów; problematykę II wojny światowej ze szczególnym uwzględnieniem okupacji niemieckiej i stosunków (mikro)społecznych na ziemiach polskich w tym okresie, postaw i zachowań, jak również relacji polsko-brytyjskich, polsko-sowieckich, polsko-ukraińskich i polsko-żydowskich tej doby. Wspomnieć należy również o prowadzonych w Katedrze badaniach nad dziejami Krakowa w XX wieku, historią historiografii oraz biografistyką XX wieku.
Pracownicy Katedry Historii Najnowszej swe badania prowadzą w archiwach i bibliotekach krajowych oraz zagranicznych. Kwerendy naukowe przeprowadzali m.in. w Austrii, Francji, Izraelu, Rosji, Stanach Zjednoczonych, Ukrainie, Wielkiej Brytanii. Są autorami kilkudziesięciu książek, wydawnictw źródłowych, opracowań oraz kilkuset artykułów i przyczynków. Są członkami wielu stowarzyszeń historycznych polskich i międzynarodowych oraz aktywnie uczestniczą w życiu naukowym historyków czasów najnowszych organizując i uczestnicząc w licznych konferencjach, debatach i odczytach w Polsce i poza granicami kraju. Wielokrotnie wyróżniani byli różnymi nagrodami i stypendiami, zasiadają w radach naukowych wielu instytucji i czasopism polskich i zagranicznych.

Kierownik
dr hab. prof. UP Józef Brynkus
 
Adiunkci
dr Agnieszka Chłosta-Sikorska
dr Lucyna Kudła
dr Agnieszka Słaby
dr Piotr Trojański

Charakterystyka Katedry:

Katedra Edukacji Historycznej (KEH) powstała 1 kwietnia 2003 roku, na bazie Zakładu Dydaktyki Historii. Pracownicy KEH zajmują pokoje: 343, 369 i 331.
Działalność badawcza KEH skupia się przede wszystkim na dawnej i współczesnej edukacji historycznej, społecznej, kulturowej i muzealnej, prowadzonej na różnych etapach kształcenia. W polu badawczym jej pracowników znajdują się także zagadnienia z zakresu historii oświaty i szkolnictwa w autonomicznej Galicji (1867-1918), a zwłaszcza tamtejsze szkolnictwo gimnazjalne, jego struktura społeczna, narodowościowa i wyznaniowa. Badaniami objęto również szkolnictwo II Rzeczypospolitej, ideologiczne oblicze powojennej edukacji historycznej, przeobrażenia świadomości i pamięci historycznej oraz narracji podręcznikowej w polskiej szkole po 1945 r., nauczanie o Auschwitz i Holokauście w Polsce i na świecie, organizację szkolnictwa w państwach europejskich, treści kształcenia historycznego w programach i podręcznikach w różnych okresach historycznych, prawo oświatowe. Kolejną grupę tematów badawczych stanowią takie kwestie, jak: dziecko podmiotem życia publicznego w dobie staropolskiej, historia społeczno-gospodarcza Żydów polskich okresu międzywojennego, bohater narodowy w popularyzacji dziejów i w procesie edukacji historycznej, życie codzienne w powojennym Krakowie, najnowsza historia Polski analizowana w aspekcie historii społecznej, historii kobiet i historii rodziny.
W centrum działalności dydaktycznej KEH jest nowoczesne kształcenie studentów – przyszłych nauczycieli historii i wiedzy o społeczeństwie. Na zajęciach teoretycznych (w uczelni) i praktycznych (w szkołach) oraz w ramach wizyt studyjnych w muzeach i miejscach pamięci poznają oni elementy i mechanizmy warsztatu pracy nauczyciela historii i wiedzy o społeczeństwie. Przyswajają teoretyczne założenia edukacji historycznej i społecznej w zakresie celów, treści, metod, technik i strategii kształcenia. Ćwiczą umiejętności wykorzystywania nowoczesnych i tradycyjnych środków dydaktycznych w ramach wielostronnego i multimedialnego toku kształcenia nauczyciela historii i wiedzy o społeczeństwie. Jednocześnie opanowują i doskonalą zasady obserwacji zajęć szkolnych. Rozwijają zdolności kreatywnego tworzenia nowoczesnych zajęć szkolnych, opartych na wykorzystaniu najnowszych technologii kształcenia, (E-szkoła) oraz samodzielnie prowadzą lekcje z zakresu historii i WOS.
Pracownicy KEH są członkami Polskiego Towarzystwa Historycznego oraz wielu innych krajowych i międzynarodowych gremiów historycznych i dydaktycznych. Aktywnie współpracują z nauczycielami różnych typów szkół, dla których organizują wykłady, warsztaty i szkolenia. Prowadzą prelekcje dla uczniów mające na celu popularyzację historii. Współpracują z muzeami oraz archiwami, a także są recenzentami ministerialnymi podręczników szkolnych. Ponadto piszą programy, podręczniki i poradniki dydaktyczne, m.in.:
Przodków naszych dzieje. Ojczysty Panteon i ojczyste spory, red. B. Popiołek, Libron, Kraków 2013.
B. Popiołek, Historia z Pegazem. Ludzie i Epoki. Podręcznik do nauczania historii w klasie 2 liceum ogólnokształcącego, liceum profilowanego i technikum, Wydawnictwo ZNAK, Kraków 2003.
P. Trojański, G. Szymanowski, Historia z Pegazem. Ludzie i Epoki. Podręcznik do nauczania historii w klasie 3 liceum ogólnokształcącego, liceum profilowanego i technikum, Wydawnictwo ZNAK, Kraków 2004.
Dwie historie. Opowieści byłych więźniów obozów koncentracyjnych, Kraków 2013, http://dwiehistorie.instytutlukasiewicza.pl/wp-content/uploads/2013/11/Pobierz-Dwie-Historie-Przewodnik-po-projekcie.pdf
Holocaust. Program nauczania. O historii i zagładzie Żydów na lekcjach przedmiotów humanistycznych w szkołach ponadpodstawowych, red. P. Trojański, R. Szuchta, Warszawa 2000, 2001.
R. Szuchta, P. Trojański, Zrozumieć Holokaust. Książka do nauczania o zagładzie Żydów, red., Warszawa 2012, http://auschwitz.org/gfx/auschwitz/userfiles/auschwitz/edukacja/zrozumiec_holokaust-ksiazka_pomocnicza.pdf
L. Kudła, Wspólnota pamięci – edukacja regionalna i jej rola w zdobywaniu wiedzy i umiejętności historycznych, „Refleksje” nr 5, Szczecin 2015;
J. Brynkus, Intuicja jako alternatywne źródło edukacyjnego poznania przeszłości uczniów w warunkach współczesnej szkolnej edukacji historycznej, [w:] Kierunki badań dydaktycznych – kierunki zmian edukacji historycznej, red. S. Roszak, M. Strzelecka, A. Wieczorek, Stowarzyszenie Oświatowców Polskich, Toruń 2013;
A. Słaby, Technologie mobilne w edukacji kulturalnej, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Cultura”: 2014, z. 6,
A. Słaby, Filmy promujące wystawy czasowe – między marketingiem a edukacją kulturalną, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Cultura” (w druku).
A. Chłosta-Sikorska, P. Trojański, Cele kształcenia historycznego i ich adekwatność wobec wyzwań współczesności, „Prace Historyczne. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego”, 2015, nr 142  (2);
A. Chłosta-Sikorska, Historyczna edukacja pozaszkolna wobec wyzwań XXI wieku, [w:] Kierunki badań dydaktycznych – kierunki zmian edukacji historycznej, red. S. Roszak, M. Strzelecka, A. Wieczorek, Stowarzyszenie Oświatowców Polskich, Toruń 2013.
Pracownicy KEH są zaangażowani także w realizacje wielu projektów edukacyjnych, grantów naukowych i dydaktycznych. Koordynują olimpiady i konkursy historyczne różnych szczebli, m.in.: Ogólnopolską Olimpiadę Historyczną oraz konkursy dla gimnazjalistów organizowane wraz z IV LO w Olkuszu oraz Małopolskim Kuratorium Oświaty (m.in. Bronią czy piórem? Postawy Polaków wobec zaborców w okresie Powstania Styczniowego, „Taki to mroczny czas” – 70 rocznica Powstania Warszawskiego, Upadek I Rzeczypospolitej. Napoleońskie nadzieje i ład wiedeński (1764-1815), Polskie drogi do niepodległości 1846–1915. Przygotowują Noc Naukowców oraz Festiwal Nauki. Ponadto są współautorami podróżujących po szkołach całej Polski wystaw edukacyjnych, takich jak np.: Żydzi w Polsce. Swoi czy obcy? (www.zydziwpolsce.edu.pl) i Jestem stąd. Polska wielu narodów (www.jestemstad.pl). Warto nadmienić, że w roku akademickim 2014-2015 wzięli udział w projekcie Usus Est Optimus Magister – praktyka jest najlepszym nauczycielem współfinansowanym ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.
Od 01.12.2014 do 15.11.2015 r. w ramach programu MNiSW Uniwersytet Młodych Wynalazców (numer: MNiSW/ 2014/ DIR/ 620/ UMW) realizowali projekt badawczy, w którym uczestniczyli również uczniowie IV Liceum Ogólnokształcącego w Olkuszu – „Żołnierze Niezłomni” Ziemi Olkuskiej – historia i pamięć. Efektem pracy nad projektem była publikacja monografii z tekstami uczniów biorących udział w projekcie, a także gra miejska, rajd i konferencja naukowa.
Aktualnie w KEH realizowany jest międzynarodowy grant dydaktyczny finansowany ze środków Unii Europejskiej programu „Erasmus+” (Nr: 2015-1-NL01-KA201-008826) pt. Online learning tools for combating antisemitism and other forms of discriminations. W ramach grantu powstała multimedialna platforma internetowa zatytułowana Stories that Move. Narzędzia do przeciwdziałania dyskryminacji (www.storiesthatmove.org) wspierająca edukację na rzecz przeciwdziałania różnym formom dyskryminacji przy pomocy nowoczesnych narzędzi informatycznych. W projekcie zaangażowanych jest 8 krajów europejskich: Holandia, Niemcy, Austria, Polska, Słowacja, Węgry i Ukraina. Platforma dostępna jest w 7 wersjach językowych. Międzynarodowym koordynatorem projektu jest Dom Anny Frank w Amsterdamie.
Pod patronatem KEH odbywają się cyklicznie różne konferencje naukowe i dydaktyczne, m.in.: Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Historia – Pamięć – Tożsamość” oraz Międzynarodowa Konferencja „W kręgu rodziny epok dawnych”. W 2013 r. KEH włączyła się we współorganizację konferencji naukowej „Komisja Edukacji Narodowej: Ludzie i dzieło w dialogu pokoleń”, organizowanej w 240 rocznicę utworzenia Komisji Edukacji Narodowej. W 2017 r. odbyło się także ogólnopolskie Doktoranckie Seminarium Dydaktyczno-Historyczne.
Pracownicy KEH zasiadają w Kapitule Nagrody im. Słowikowskiego dla najlepszego nauczyciela historii szkół średnich w Krakowie. Została ona ustanowiona w 2009 r. przez Krakowski Oddział PTH i jej honorowym patronem jest Prezydenta Miasta Krakowa.

Kierownik
prof. dr hab. Zdzisław Noga
Profesorowie
dr hab. Halina Dudała, prof. UP
Adiunkci
dr Dorota Drzewiecka
dr Bartosz Drzewiecki
dr Magdalena Niedźwiedzka
dr Bartosz Ogórek
dr Mateusz Wyżga
Asystenci      
dr Hubert Mazur
mgr Monika Cołbecka
mgr Anna Pieczka
 

Charakterystyka Katedry:
Katedra powstała 1 października 2013 roku, przejmując zadania i kompetencje wcześniej działającego Zakładu Nauk Pomocniczych Historii, podlegającego Katedrze Historii Średniowiecznej. Kierownikiem katedry Archiwistyki i Nauk Pomocniczych Historii jest prof. dr hab. Zdzisław Noga.
Pracownicy Katedry prowadzą badania w zakresie archiwistyki i zarządzania dokumentacją, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania współczesnej biurowości, archiwów bieżących, dokumentacji specjalnej (fotografie, filmy, nagrania) oraz wdrażania systemów elektronicznego zarządzania dokumentacją. Innym obszarem działalności naukowej jest kartografia historyczna. W jej ramach mieści się edycja źródłowa pierwszego zdjęcia józefińskiego Galicji oraz edycja atlasów historycznych miast Małopolski. Przedmiotem badań są również dzieje miast w okresie przedrozbiorowym, a także historia osadnictwa oraz demografia historyczna. Katedra koordynuje zajęcia w ramach kierunku „Archiwistyka, zarządzanie dokumentacją i infobrokerstwo”.